My black eyes
چشمان من , چشمان توست , همان چشمان سیاه
دیگر برای گفتن بهانه نیست! خشک است گلوی حرف های هر روزی ! از چه بگوییم ؟ از عشق ؟ از امید ؟ از روزهایی که در فرار می گذرد ؟ از چه بگوییم؟ از تیک و تاک ساعت و چهار سوی یک اتاق و تنهایی ؟ یا از شبهایی که جای روز می شود و روزهایی که هیچ ؟ در پی چه باشیم؟ آینده ای نامعلوم؟ حقهایی که می خورند و یا عشقهایی که می کشند ؟ کدام ؟ تنها می بینیم ٬ سکوت می کنیم و می شکنیم !!! با اینهمه ٬ تنها یک کاش باقی می ماند ... کاش هیچگاه بزرگ نمی شدیم ... کاش ...
نگین نوشته شده در جمعه چهارم بهمن 1387ساعت
0:59 توسط نگین| |
می دانم , هر لحظه با منی
اما وقتی که با منی
من بی منم ,
چون همه ی وجودم تو می شود ,
و باز هم تنهایم ...
اما وقتی که با منی
من بی منم ,
چون همه ی وجودم تو می شود ,
و باز هم تنهایم ...
